Het maken van een Alureïsche Poort - 4/9/2026
Vorig jaar rond dezelfde tijd, bij de start van het Alureïsch Pad, vroegen we ons af welk ritueel we zouden kunnen houden om het jaartraject officieel te starten. Zo ontstond het idee van het gezamenlijk bouwen van een poort, door dewelke alle deelnemers zouden kunnen stappen.
Want een poort is niet zomaar een constructie. Ze staat symbool voor de plek waar transformatie plaatsvindt, waar het ene overgaat in het andere: buiten in binnen, oud in nieuw, het bekende in het onbekende.
Met man en macht, en heel wat attributen werd in het Emagine Center een poort in elkaar gevlochten tussen de gang en de grote workshopruimte achteraan. Negen maanden lang bleef de poort pronken en konden alle bezoekers aan ons centrum ze zien.
Toen het Alureïsch pad was afgerond en we de intentie uitten om de poort af te breken, bleek er heel wat weerstand bij iedereen te leven. We hadden moeite om er afscheid van te nemen. Maar net als een mandala op het einde vernietigd wordt, zo ook hier wilden we symbolisch de poort afbreken: het werk was geleverd, het was mooi, de inzichten van het traject waren vergaard, nu was het tijd om op eigen benen te staan.
Uiteindelijk kwamen we samen om ze toch af te breken, met de belofte om jaarlijks samen een poort te bouwen bij iedere start van een Alureïsch Pad en tevens nieuw “academisch jaar” in het Emagine Center.
Ondertussen was Charlotte Dubois op ons pad gekomen, een architecte die zich heeft toegelegd op het bouwen van prachtige constructies van bamboe. Ze was snel bereid om de nieuwe deelnemers aan het traject een workshop te geven hoe van bamboe iets moois maken, in dit geval onze poort.
We kregen uitleg hoe we bamboe konden zagen, splitsen, en mochten het zelf uitproberen. Aan de hand van een schets en met haar hulp bouwden we samen aan een nieuwe poort. Wij hadden bloemen en klimop van onze tuin meegebracht, en iedereen stak een handje uit, in functie van haar of zijn talenten, om mee te helpen. Er werd gelachen, en soms gevloekt, en de sfeer was er één van plezier en noeste arbeid. Het werd een heel fijne avond.
En toen de poort af was, keken we ernaar en zagen dat het goed was. Iedereen werd uitgenodigd om op een kaartje zijn intentie voor het traject en/of haar/zijn leven neer te schrijven, en op te hangen aan de poort. Benieuwd wat er allemaal is opgeschreven, en uitkijkend wat de deelnemers aan het 2de traject van het Alureïsch Pad allemaal gaan opsteken.
Tijd om door de poort te stappen en op pad te gaan!
Opmerkingen